Z Jezusem jesteśmy dziećmi obietnicy.
Wprowadzenie do liturgii
Zgromadzeni wokół stołu Słowa i Ciała Jezusa po raz kolejny jesteśmy karmieni obietnicą daną Abrahamowi. Choć od dialogu z Patriarchą dzielą nas wieki, żyje nią każde pokolenie chrześcijan. Wypełniona w Jezusie rozciąga się na wszystkich, którzy przez chrzest stali się dziećmi Bożymi. Zatem wszyscy, począwszy od Świętej Rodziny z Nazaretu, na stojących wokół ołtarza kończąc, jesteśmy cząstką potomstwa tak licznego „jak gwiazdy na niebie, jak niezliczone ziarnka piasku na brzegu morza”. Potomstwa, mogącego z dumą nazywać się rodziną dzieci Bożych.
Wprowadzenie do liturgii słowa
Bóg podejmujący dialog z Abrahamem odwołuje się do wolności człowieka. Również Maryja z Józefem nie zostali zmuszeni do podjęcia jakichkolwiek decyzji. Boże zaproszenie musi jednak trafić na podatny grunt. Tylko wolność wzbogacona wiarą jest zdolna odpowiedzieć Bogu, zapraszającemu człowieka do współpracy. Otwórzmy zatem nasze serca i słuchajmy. Jak Abraham, Maryja, Józef i ci wszyscy, którzy przez wiarę stali się ich potomkami i zostali odzyskani „na podobieństwo śmierci i zmartwychwstania Jezusa”.
